Eind 1922 houdt de Führer ene speech na de andere, voor meer dan 5000 toeschouwers.
Eind 1926 was de NSDAP beter dan ooit geregeld, er was ook een jongerenpartij gestart: De Hitlerjugend.
Van de enthousiaste fans zijn er een paar die de komende jaren een van de meest trouwe volgelingen van Hitler zouden worden: Rudolf Hess, Julius Streicher(luitenant in WOI) en de meest invloedrijkste, Hermann Göring(Piloot in WOI). Göring hielp Ernst Röhm om de Sturmabteilung, de SA(persoonlijke lijfwachten voor de Nazi’s)te starten.
Hitler ontmoette ook Ernst Hanfstaengl, een rijke uitgever van kunstboeken. Hanfstaengl en zijn vrouw nodigden Hitler thuis en stelden hem voor aan verscheidene bekende en belangrijke mensen: Schrijvers, musici, kunstenaars maar ook bankiers en industriëlen.
Gedurende herfst 1923 besloot Hitler dat het tijd was voor een overname. Dit was een perfect moment, met de economie van Duitsland ging het alleen maar slechter. Ze hadden nu ook erg veel leden, ongeveer 35.000 leden.
De staatsgreep was gepland voor de avond van 8 november 1923, en hoewel het aanvankelijk goed ging, precies volgens plan, eindigde het niet zo goed, vooral voor de 4 politieagenten en de 16 demonstraten die het niet hebben overleefd.
De Bierkellerputsch:
De drie belangrijkste leiders van Duitsland(Minister van Binnenlandse Zaken Gustav von Kahr, Generaal Otto von Lossow, opperbevelhebber van her leger en kolonel Hans von Seisser, hoofd van geheime politie) hielden een vergadering over de ongelooflijke inflatiepiek.
Hitler kwam aan, dronk wat bier, en wachtte tot zijn SA-mannen kwamen. Ondertussen omsingelden de SA-mannen het gebouw. Als zijn belangrijkste lijfwachten binnenkomen, neemt hij de drie leiders naar een kamer, en geeft hen een keus. Er ontstaat oproer buiten, hij gaat er heen en geeft een van zijn befaamde speeches. Als hij terugkomt, geven de leiders hun toestemming. Hitler gaat even weg, want er is een probleem in legerkazerne. Generaal von Ludendorff moet op de drie leiders passen, zij zeggen dat ze verder moeten met hun werk. Von Ludendorff gelooft hen en laat hen gaan. Het is 3 uur ’s nachts wanneer er een bericht door alle radiostations gaat, waarin word gezegd dat de toestemming die von Kahr, von Lossow en von Seisser hebben gegeven niet geldig is. De volgende dag vertrekt hij uit het gebouw met vele andere NSDAP leden. De politie begint plotseling op de grote groep te schieten, Hitler wordt beschermd door andere nazi’s. Hitler vlucht naar het huis van Hanfstaengl, hoewel Hitler niet geraakt is, is zijn schouder wel uit de kom. Zijn chauffeur gaat op zoek naar een dokter, maar komt niet terug. Hitler raakt na een paar dagen in paniek en wil zelfmoord plegen, hij wordt tegengehouden door Helene Hanfstaengl die zegt dat zijn volgelingen niet in de steek moet laten. Zodra de politie er is, geeft hij zich over.
Op 1 april 1924 werd Hitler veroordeeld tot 5 jaar cel, hij kwam ruim 4 jaar eerder vrij wegens goed gedrag. Terwijl hij in de gevangenis zat, schreef hij een boek. Alhoewel schrijven niet het goede woord is, hij vertelde Rudolf Hess wat hij moest schrijven en die schreef het op. Vrienden buiten de gevangenis bezorgden verschillende benodigdheden, zoals papier, potloden, gummen en inkt. Vriendelijke cipiers lieten hem ’s avonds langer opblijven. 19 december 1924 kwam werd hij vrijgelaten.
Maar toen kwam hij erachter dat de NSDAP en zijn ideeën verbannen zijn van Beieren. Hitler kon de nieuwe leider, Heinrich Held overtuigen en ze werden weer toegelaten. Er ging echter een nieuw verbod van start: In het openbaar spreken, in feite was Hitler dus machteloos. Hitler was bang voor de mogelijke gevolgen, en sprak alleen tot kleien groepen mensen in particuliere huizen. Hij spaarde wat geld en ging op vakantie, waar hij zijn manuscript van de gevangenis afmaakte. Hij twijfelde over de naam, eerst was het Viereinhalb Jahre (des Kampfes) gegen Lüge, Dummheit und Feigheit, Viereneenhalf jaar strijd tegen leugens, domheid en lafheid. Maar de uitgever raadde hem een kortere naam aan, namelijk: Mein Kampf, mijn strijd. En uiteindelijk werd het boek uitgegeven in juli 1925. Het werd ongelooflijk goed verkocht, en het aantal leden groeit in een hoog tempo.
De SA werd beter getraind met veel discipline, de mannen kregen ook een nieuw uniform. In december 1926 werd het tweede gedeelte van Mein Kampf uitgegeven. Hier legde hij helemaal uit wat hij vond, o.a. dat Duitsland meer Lebensraum(leefruimte) nodig had, en dat het eenvoudig te vinden was: in het oosten. Dit werd echter niet serieus opgevat. In maart 1927 werd het verbod om in het openbaar te spreken opgeheven. Hitler vierde het door een vurige en gepassioneerde speech te houden. Het aantal leden groeide nog steeds en in het voorjaar van 1928 huurde hij een buitenhuis, waar hij zijn halfzus, Angela en haar dochters uitnodigde. Joseph Goebbels was in 1924 een lid van NSDAP geworden, en rond 1928 was hij een van de bekendste leden. Terwijl Hitler in de Alpen zat te ontspannen, zorgde hij ervoor dat de NSDAP nog steeds groeide. De leden van NSDAP kwamen uit vele verscheidene categorieën; werkloze arbeiders, middenstanders die aangegrepen waren door de groeiende inflatie, maar ook rijke zakenmannen. Met financiële hulp van deze laatsten, kocht Hitler in 1929 een groot gebouw van 3 verdiepingen, als hoofdkwartier voor de NSDAP. Hij zelf verhuisde ook, van het kamertje in het centrum, ging hij naar een ruim negenkamerappartement in een aristocratische wijk. Zijn nicht Geli, dochter van Angela, wilde medicijnen studeren in Berlijn, en verhuisde naar Hitlers appartement. Hoewel hij zich vaak gedroeg als een strenge vader, gingen er geruchten dat hij een affaire met haar zou hebben.